Πέμπτη, 6 Νοεμβρίου 2008

Aμερικανικές εκλογές 2008 - Γιατί υπάρχουν και τέτοιες δημοκρατίες. Γιατί υπάρχουν και τέτοια πολιτικά ήθη.


from John McCain's concession speech:

"In a contest as long and difficult as this campaign has been, his success alone commands my respect for his ability and perseverance. But that he managed to do so by inspiring the hopes of so many millions of Americans who had once wrongly believed that they had little at stake or little influence in the election of an American president is something I deeply admire and commend him for achieving."
http://ap.google.com/article/ALeqM5hmJfimrZW3jBur_BmaFtqj7mfFgQD948JFJG5

From Barack Obama's victory speech:

I just received a very gracious call from Senator McCain. He fought long and hard in this campaign, and he's fought even longer and harder for the country he loves. He has endured sacrifices for America that most of us cannot begin to imagine, and we are better off for the service rendered by this brave and selfless leader. I congratulate him and Governor Palin for all they have achieved, and I look forward to working with them to renew this nation's promise in the months ahead.
http://elections.nytimes.com/2008/results/president/speeches/obama-victory-speech.html#

Σχόλιο από το δημοσιογράφο Στέφανο Κασιμάτη (Το Βήμα, 6.11.2008, στήλη "Τα μάθατε τα νέα;")
"... Κυρίως ζήλεψα τους Αμερικανούς για αυτό που γέννησε ο Ομπάμα με την εκλογή του, και το οποίο πολύ σωστά αναγνώρισε αμέσως ο αντίπαλός του: την ελπίδα. Δεν ξέρω πως θα εξελιχθεί η προεδρία του πρώτου μαύρου προέδρου των ΗΠΑ. Ο,τι κι αν συμβεί όμως τουλάχιστον τώρα οι Αμερικανοί μπορούν να ελπίζουν σε ένα καλύτερο μέλλον. Ενώ εμείς; Σε τι μπορούμε να ελπίζουμε εμείς; Στον ερημίτη της Ραφήνας; Μήπως στον κ.Γιώργο Παπανδρέου ή στη συνεργασία που ζητεί με τους νεομπολσεβίκους του κ.Αλέκου Αλαβάνου; Γι'αυτό σας λέω, ζηλεύω τους Αμερικανούς...."

12 σχόλια:

Constantinos είπε...

Απίστευτος πολιτικός πολιτισμός, έτη φωτός μπροστά από την ψωροκώσταινα...

Τι να λέμε, από πού ν' αρχίσω και πού να τελειώσω...

poupsi's garden είπε...

Speechless....

denangous είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
denangous είπε...

Δεν ξέρω γιατί δε συμμερίζομαι την αισιοδοξία σας… δε διαφωνώ.. Ο Ομπάμα, και ότι αντιπροσωπεύει, με βρίσκουν σύμφωνο… αλλά όπως παντού, δεν διοικεί ο πρώτος τη τάξει… αλλά οι θυρωροί των διαδρόμων.
Στην Αμερική ο πρόεδρος αντιπροσωπεύει μια κάστα.. αλλά δεν ελέγχει το σύστημα.. πολλές φορές είναι και ένα απλό όργανό της, όπως καλή ώρα ο W. Ήταν ένα άβουλο τσιράκι του πετρελαϊκού lobby.. μη γελιόμαστε.. τα lobbies διοικούν τη χώρα.. και δεν σημαίνει ότι επειδή βγήκε ο Ομπάμα, θα αλλάξει η εξωτερική πολιτική της χώρας.. τι θα αλλάξει ουσιαστικά για την Ελλάδα? Μήπως ξαφνικά η «Μακεδονία» ονομαστεί Σβετλανία? Μήπως οι ΗΠΑ αποφασίσουν να γκρεμίσουν τις τεράστιες βάσεις τους στη Βουλγαρία και τα Σκόπια?? Μήπως αλλάξουν πολιτική όσο αφορά τη ..φίλη και γείτονα χώρα?
Μήπως.. τέλος… οι ίδιοι οι Αμερικανοί με ένα μαγικό ραβδί μάθουν ότι η Αφρική ΔΕΝ είναι χώρα και η Ελβετία ΔΕΝ έχει αυτοκράτορα?
Δεν νομίζω… Βαρέθηκα τις ελπίδες..
Σας θυμίζω το 1981 στην Ελλάδα…ΑΛΛΑΓΗ.. θυμόσαστε τον ενθουσιασμό του κόσμου?? Τις δυνατότητες για μια ώθηση προς τα εμπρός που υπήρχε?? Που κατέληξε όλη αυτή η ελπίδα?? Στο Γιωργάκη, περνώντας από το Κουτσόγιωργα, το Λαλιώτη, Τζοχατζόπουλο.. και πολλά άλλα λαμπρά παλικάρια…που τώρα αναπαύονται στα πούπουλα… όσα από αυτά δεν αναπαύονται εν ειρήνη δημοσία δαπάνη.. χωρίς να έχουν εργαστεί ΠΟΤΕ..
..παράδοση που άξια ακολουθούν και οι νυν κυβερνώντες..
Όλοι υποκλίνονται στα συμφέροντα των συντεχνιών.. τα κόμματα έχουν καταντήσει εκφραστές τους.. οι πρόεδροι.. αρχηγοί.. κάνουν τα πάντα για να τις εξυπηρετούν.. και όλα είναι σχετικά, ανάλογα με το κράτος.. τα γεωπολιτικά και οικονομικά του συμφέροντα..

Χαίρομαι μαζί σας που εξελέγει ο Μπαράκ Ομπάμα..

Αλλά για ποια ελπίδα και αλλαγή μου μιλάτε?

Constantinos είπε...

Μια στιγμή, μάλλον με παρεξήγησες, διότι συμφωνώ απόλυτα μαζί σου. Απόλυτα όμως.

Εγώ αναφέρομαι (όταν λέω για πολιτικό πολιτισμό) στις δηλώσεις, στις αντιδράσεις των ηττημένων, και στους τρόπους. Στις εντυπώσεις, όχι στην ουσία. Όχι στην εκλογή Ομπάμια. Θα έλεγα το ίδιο και αν έβγαινε ο προτηγανισμένος πατάτας.

denangous είπε...

Constantinos my friend.. Ο πολιτικός πολιτισμός μου θυμίζει τα φωτάκια made in China που αναβοσβήνουν στα χριστουγεννιάτικα δέντρα.. Αυτό που έχει ενδιαφέρον είναι τα πακέτα που βρίσκονται από κάτω.. και ειδικότερα το περιεχόμενό τους...
Τι σημασία έχουν οι δηλώσεις.. οι χειραψίες.. τα συμπαθητικά ταπ-ταπ στις πλάτες των ηττημένων... Εμένα, το δια ταύτα με ενδιαφέρει... το ότι δεν αλλάζει ουσιαστικά τίποτα...
Ίσως τελικά εμείς είμαστε πιο ειλικρινείς...
Άσε που και στις δύο περιπτώσες.. στον πάτο τσαρούχια...

denangous είπε...

διορθώνω.. στον πάτο sebago!

denangous είπε...

Υ.Γ. "In a contest as long and difficult as this campaign has been, his success alone commands my respect for his ability and perseverance. But that he managed to do so by inspiring the hopes of so many millions of Americans who had once wrongly believed that they had little at stake or little influence in the election of an American president is something I deeply admire and commend him for achieving." είπε ο κύριος προτηγανισμένος πατάτας( όπως τον αποκαλεί ο Κωνσταντίνος..)
Έχοντας παρακολουθήσει την προεκλογική εκστρατεία... τη μαύρη διαφήμιση... τα χτυπήματα κάτω από τη ζώνη.. η παραπάνω δήλωση, mon ami, δεν είναι δείγμα πολιτικού πολιτισμού... αλλά απίστευτης υποκρισίας.

Giorgakis είπε...

«Είμαι ο γιος ενός μαύρου από την Κένυα και μιας λευκής από το Κάνσας. Μεγάλωσα με τη βοήθεια ενός λευκού παππού, που επέζησε της οικονομικής ύφεσης για να υπηρετήσει στη στρατιά του Πάττον κατά τη διάρκεια του Β Παγκοσμίου Πολέμου, και μιας λευκής γιαγιάς που εργάστηκε σε γραμμή συναρμολόγησης βομβαρδιστικών στο Fort Leavenworth όσο εκείνος πολεμούσε στην Ευρώπη. Εχω φοιτήσει στα καλύτερα σχολεία της Αμερικής και έχω ζήσει κοντά στους πιο φτωχούς ανθρώπους του κόσμου. Είμαι παντρεμένος με μια μαύρη Αμερικανίδα που στις φλέβες της κυλά αίμα δούλων και δουλεμπόρων - μια κληρονομιά που μεταβιβάζουμε στις δύο μονάκριβες κόρες μας. Εχω αδελφούς, αδελφές, ανιψιές, ανιψιούς, θείους και ξαδέλφια κάθε φυλής και κάθε χρώματος που είναι σκορπισμένοι σε τρεις ηπείρους και όσο ζω δεν θα λησμονήσω ποτέ ότι η ιστορία μου δεν θα μπορούσε να υπάρξει σε καμία άλλη χώρα του κόσμου».

http://tovima.dolnet.gr/print_article.php?e=B&f=15506&m=S08&aa=2

Constantinos είπε...

Όταν πας σε ένα μαγαζί θέλεις οι πωλητές να σου χαμογελούν, να είναι ευγενικοί, έστω και αν δεν το αισθάνονται. Ίσως είναι υποκρισία, αλλά αν ήταν κατσούφηδες και με μούτρα, (που σημαίνει ότι δεν είναι επαγγελματίες) μέχρι που δεν θα ξανααγόραζες από το μαγαζί, σωστά;

Δε νομίζω ότι θα αλλάξει ουσιαστικά κάτι, ξαναλέω. Αυτό δεν αλλάζει τον εντυπωσιακό συμβολισμό της εκλογής Ομπαμα.

Πέραν τούτου, οι ΗΠΑ σε σχέση με την Ελλάδα είναι μακράν καλύτερη χώρα να ζει κανείς από πάρα πολλές απόψεις.

Και μια προβοκατόρικη απορία αφελούς:
Όλοι οι συνέλληνες που σχεδόν πανηγυρίζουν την εκλογή Ομπάμα, θα ήθελαν να δουν πρωθυπουργό της Ελλάδας τον γιο ενός Αλβανού η Πανιστανού ή Νιγηριανού μετανάστη;

denangous είπε...

Constantinos... ξέρεις ότι συγκρίνεις ανόμοιες κοινωνίες..πολιτικούς μηχανισμούς... Οι ΗΠΑ είναι ένα έθνος μεταναστών...σε εμάς, πριν 30 χρόνια..οι ξένοι ήταν αξιοθέατο... και οι ξένοι εργάτες στισ πλούσιες χώρες ήμασταν εμείς... Ήδη μετανάστες δεύτερης γενιάς έχοθν κοινωνική θέση πολύ καλύτερη από αυτή που είχαν οιπατεράδες τους...
Δεν έχω παρωπίδες "ελληνομφαλοσκοπισμού" .. και ούτε κρίνω μια αμερικανική προεδρία άπό το τι θα κάνει "για μας" (αναφέρομαι στο επόμενο θέμα..)
Αλλά έλεος...αυτή η "άλλη" νεοελληνική μανία της ενθουσιώδους υπεραισιοδοξίας και θαυμασμού προς οτιδήποτε ξένο... είναι υπερβολή..

Constantinos είπε...

Ούτε εγώ κρίνω μια προεδρία. Απλά, κάνω ένα σαφές statement: Πέραν τούτου, οι ΗΠΑ σε σχέση με την Ελλάδα είναι μακράν καλύτερη χώρα να ζει κανείς από πάρα πολλές απόψεις.

Ναι ή όχι;

Το "γιατί" είναι άλλη συζήτηση.