Τρίτη, 15 Μαΐου 2007

Το μπάνιο στη Ραφήνα

Καύσωνας στο κέντρο και -οποία έκπληξη!- βοριάς ψυχρός στη Ραφήνα. Στη μία άκρη της παραλίας, πέντ'έξι νοματαίοι. Ένας ηλικιωμένος στη σκιά διάβαζε - με κόπο λόγω αέρα- την εφημερίδα του. Δύο κοπελίτσες με προσπέρασαν και κατέλαβαν θέση κοντά στο βράχο, λίγα μέτρα μακριά από την πρωταγωνίστρια του σκηνικού: Μια ηλιοκαμένη -λίγο πριν απ'το μελάνωμα,Θού Κύριε!-κυρία, ευτραφή και λίγο περασμένης ηλικίας, τεζαρισμένη στην άμμο και σε τρυφερό εναγκαλισμό με το μεγαλόσωμο Golden Retriever της.
Πιο 'κει ένα ζευγάρι με ένα αγοράκι γύρω στα 12.
Αφού παρακολούθησα το πολύ σύντομο φλερτ των κοριτσιών με το κρύο νερό, (μπήκαν-βγήκαν στο άψε- σβήσε), επεχείρησα ηρωική είσοδο. Σε καλό μου βγήκε. Μόλις συνήθιζες λίγο, το υγρό στοιχείο σε αντάμειβε. ΄Ο,τι έπρεπε για μία ακόμη μέρα απογοήτευσης στη χαβουζόπολη.
Και πάντα έτσι είναι στην συγκεκριμένη παραλία, τέτοια εποχή ή φθινόπωρο, μακριά από τα cabrio και τους θερινούς επιδειξιομανείς. Σαν να εισέρχεσαι σε ένα χωροχρόνο που καμία σχέση δεν έχει εκείνον στον οποίο ανήκεις. Λες και κάπου εκεί υπάρχει εκείνο το αόρατο πέρασμα που σε οδηγούσε σε άλλη εποχή, στο παλιό σίριαλ της δεκαετίας του ΄70 (;)...
Τώρα τελευταία σκέφτομαι να εγκατασταθώ μόνιμα στη Ραφήνα. Θα πιάσω φιλίες και με την ηλιοκαμένη να μου πει το μυστικό τoυ τροπικού της μαυρίσματος... Κι αν με συμπαθήσει και το Retriever, τότε ποιός ξέρει, ίσως να ξαπλώνουμε κι οι τρεις μαζί κάτω από τον ήλιο, ανέμελοι κι ευτυχισμένοι στη δική μας παράλληλη πραγματικότητα...

5 σχόλια:

Constantinos είπε...

Να εγκατασταθείς, να εγκατασταθείς!
Απλά, δεν είναι ανάγκη να σε μάθει η ηλικιωμένη κυρία πώς να πάθεις μελάνωμα...

Το νερό είναι μια χαρά. Δεν έβρεξε πολύ φέτος, δεν είχε και ιδιαίτερα κρύα. Λέω να δοκιμάσω σήμερα το απόγευμα (άργησα να ξεκινήσω φέτος, τελευταία βουτιά στις 15 Δεκ...) στο Μπάτη. Από τις ομορφότερες αστικές παραλίες, και σχετικά καθαρή όταν φυσάει βοριάς.

poupsi's garden είπε...

Μπάτης? Εχει οργανωμένη παραλία στο Φάληρο; ΄Η εννοείς την παραλία Αλίμου;

Constantinos είπε...

Όχι, δεν εννοώ την παραλία Αλίμου, αλλά το Μπάτη. Κάτω από τον Πράπα. Υπάρχει ομώνυμη στάση τραμ. Έχει ομπρέλλες αλλά νομίζω δεν έχει αποδυτήρια. Και πολλούς μαυρισμένους μεσήλικες που παίζουν ρακέτες.

denangous είπε...

Με όλα της τα στραβά.. σε τι υπέροχη χώρα ζούμε… εξαιρετική η περιγραφή σου poupsi.. σαν σκηνή ελληνικής ταινίας… αυτή η δυνατότητα της μικρής καθημερινής απόδρασης στη θάλασσα… σε ένα σκηνικό σαν αυτό που περιέγραψες… τόσο κοντά.. αλλά και τόσο μακριά από την πόλη που έχουμε μάθει να αντιπαθούμε.. Είναι ένας τόπος που προσφέρει υπέροχες αισθήσεις…. άφθονες μικρές χαρές… ένας τόπος που κρύβει πολλές ομορφιές.. απίθανα μέρη που υπάρχουν και αντιστέκονται ακόμα στην κακώς εννοούμενη επιχειρηματικότητα, την αδιαφορία, τα σκουπίδια και την πολύμορφη ασυδοσία των άξεστων αυτοχθόνων..

guacamole είπε...

yes indeed ... denangous!