28 εκατομμύρια δολλάρια κι ένα δεντράκι

Στο ραδιόφωνο, ο δημοσιογράφος ασχολούνταν με το γνωστό θέμα SIEMENS . Εκτός από τα πολυτελή ακίνητα που ο φυγόδικος Καραβέλας είχε αγοράσει στην Ουρουγουάη, δεν είχα γνώση άλλων στοιχείων της υπόθεσης. Ακούγοντας λοιπόν την εκπομπή, καθοδόν προς τη δουλειά, έμαθα ότι ο γενικός εισαγγελέας της λατινοαμερικανικής χώρας, επιδεικνύοντας καλά αντανακλαστικά, ενημέρωσε την αρμόδια ελληνική αρχή, ότι ένα μεγάλο ποσό είχε εισαχθεί στη χώρα από Ελληνα υπήκοο. Το ποσό ανήρχετο σε ... 28 εκατομμύρια δολλάρια! Άκουσα καλά;! ΕΙΚΟΣΙ ΟΚΤΩ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΔΟΛΛΑΡΙΑ;!!!;;;;!!!!
Εμεινα με ανοιχτό το στόμα...
Το έκλεισα όταν διαπίστωσα ότι ένα φορτηγό με πορτοκάλια είχε σταθμεύσει στη δεξιά λωρίδα της οδού Βεϊκου. Επάνω στη λωρίδα... Με άνεση. Και για κάποιο λόγο εκείνη τη στιγμή θυμήθηκα μια άλλη σκηνή που διαδραματίστηκε το πρωί στη γειτονιά μου στο κέντρο της Αθήνας, όπου ένας μεσόκοπος γενειοφόρος κύριος διαμαρτυρήθηκε στον οδηγό μπουλντόζας επειδή την είχε σταθμεύσει σχεδόν επάνω σε ένα από τα ελάχιστα δέντρα της περιοχής. "Τι σου φταίει, ρε μάστορα, το δεντράκι;"...
Θλίψη... Τα λαμόγια να διαφεύγουν πάμπλουτα σε εξωτικές χώρες και ο φουκαράς μικρομεσαίος να παλεύει για να διασφαλίσει ένα δεντράκι. Την ανάσα του.

Fashion police

Όχι, πείτε μου! Τι σκέφτηκε δηλαδή αυτός ο χοντροβούβαλος όταν άνοιξε το πρωί την ντουλάπα του;
α. Ας βγω έξω με τις πυζάμες.
b. To κάπρι εφαρμόζει τέλεια στην περιφέρεια και κολακεύει τους λεπτεπίλεπτους αστραγάλους μου. Θα κάνω θραύση!
c. Η κτηνώδης μου δύναμη αντιδιαστέλλεται προς το λευκό της αγνότητας και της λήθης.
d. Ουγκ!

"Οχι" στα νέα "Ζωνιανά"

οδός Σωκράτους...

Τη Δευτέρα, 26.5.2008, στις 3 μμ, την ώρα που θα συνεδριάζει το δημοτικό συμβούλιο, κάτοικοι και επιχειρηματίες του κέντρου της Αθήνας συγκεντρώνονται στην πλατεία Κοτζιά για να διαμαρτυρηθούν για την εξαθλίωση του ιστορικού κέντρου της πόλης.

• "Οχι" στα νέα "Ζωνιανά"


• Λέμε 'όχι' στην εκμετάλλευση μεταναστών και μη από τα κυκλώματα των ναρκωτικών, της πορνείας και της κάθε λογής παρανομίας.


• Αρνούμαστε να ζούμε και να εργαζόμαστε μέσα στη συνειδητή υποβάθμιση και την εγκατάλειψη του 'ιστορικού τριγώνου'.


• Αρνούμαστε την εικόνα που προσφέρει η Αθήνα στους κατοίκους και τους χιλιάδες επισκέπτες της, λίγες εκατοντάδες μέτρα από την Ακρόπολη και τα ιστορικά μας μνημεία.


• Απαιτούμε από κάθε φορέα της Πολιτείας (δήμος, νομαρχία, κυβέρνηση) να αναλάβει τις ευθύνες του και να μη τις μεταθέτει συστηματικά στους 'άλλους'.


• Απαιτούμε τη συνεργασία όλων, για να τεθεί επιτέλους σε εφαρμογή ολοκληρωμένο σχέδιο για την αντιμετώπιση της κατάστασης που έχει ξεφύγει από κάθε έλεγχο, τους τελευταίους μήνες.

Σύλλογος "Παναθήναια" και Ενεργοί πολίτες της Αθήνας

Αστική συνείδηση

Είχα την ατυχία ή μάλλον επέδειξα αρκετή ολιγωρία ώστε να αφήσω, πριν από κάποια χρόνια, να εγκατασταθεί συνεργείο μοτοσυκλετών στο ισόγειο της πολυκατοικίας στην οποία μένω από βρέφος. Η λειτουργία της συγκεκριμένης επιχειρήσης αποτελεί μεγάλη πηγή στρες για μένα. Μπορεί τα μαρσαρίσματα σε ώρες κοινής ησυχίας να μην είναι πολύ συχνά, παρόλ'αυτά όμως όταν συμβαίνουν, μου προκαλούν μεγάλη σύγχυση. Δυστυχώς, έλαβα μία ανατροφή που βασίστηκε στο σεβασμό των κανόνων. Και λέω 'δυστυχώς' καθώς στην ελληνική κοινωνία, όπως έχει εξελιχθεί σήμερα, ο σεβασμός των κανόνων όχι μόνον είναι σπάνιο φαινόμενο αλλά απαξιώνεται.
Σε μία τέτοια λοιπόν περιρρέουσα ατμόσφαιρα, ήρθε να προστεθεί κι ... η ψησταριά που οι εκ Πύργου προερχόμενοι ιδιοκτήτες της επιχείρησης, αρέσκονται να στήνουν καποιες φορές πάνω στο πεζοδρόμιο και ακριβώς κάτω από την οικία μου. Άντε, την τσικνοπέμπτη, πάει στο διάολο, αλλά καθημερινή λίγδες και τσίκνες μέσα στο κέντρο της Αθήνας;
Σήμερα φεύγοντας κατά τις πεντέμιση το απόγευμα, τους είδα να ετοιμάζουν τις σχάρες... Γυρίζοντας κατά τις έντεκα ήταν εκεί ακόμα! Ψήνανε και είχαν βάλει και μουσική...
-''Σκοπεύεις να το κάνεις Χασιά εδώ πέρα;" ρώτησα μη μπορώντας πλέον να συγκρατηθώ. Για λόγους παιδαγωγικούς, πρέπει να μιλάμε που και που. Και να λέμε το αυτονόητο: Ότι οι παράνομες/παράτυπες συμπεριφορές δεν είναι δεν είναι ανεκτές από όλους!
"Καταλαβαίνω ότι σου λείπει το χωριό σου, κι εγώ να ήμουν από χωριό ίσως να ένιωθα έτσι, αλλά εδώ είναι πόλη. Είναι το κέντρο της Αθήνας. Δεν μπορείς να μεταφέρεις τις συνήθειες του χωριού σου στην πόλη. Ήρθα εγώ κάτω από το σπίτι σου να σε τσικνίζω; Εσύ γιατί το κάνεις; Είναι παράνομο και το ξέρετε. Πηγαίνετε, ρε παιδιά στα πανηγύρια, να τα κάνετε αυτά!' κατέληξα και έφυγα... Οι 'μηχανάκηδες' κάτι πήγαν να ψελλίσουν αλλά δε τους 'βγήκε'. Προφανώς αιφνιδιάστηκαν, δεν μπορούσαν να διανοηθούν ότι κάποιος θα μπορούσε να τους κάνει παρατήρηση. Γιατί για να το διανοηθούν, θα έπρεπε να διαθέτουν αστική συνείδηση. Αυτήν που, για πολύ κακή μου τύχη, μου εμφύσησε ο πατέρας μου. Αυτή που δεν έχουν ούτε οι Ασιάτες που έχουν κουβαληθεί κατά εκατοντάδες στη γειτονιά μου και οι οποίοι δεν θέλουν και πολύ να αρχίσουν να μιμούνται τους Ελληνάρες με τις τσίκνες. Νιώθω να πνίγομαι...Όχι τόσο από την τσίκνα όσο από την απαισιοδοξία για το μέλλον αυτής της πόλης.

Αθήνα.Τελειωμένη υπόθεση.

Άκουγα στον 'Εν Λευκώ' σήμερα το Τζούμα να σχολιάζει το εύρημα μίας έρευνας, σύμφωνα με το οποίο ο Έλληνας κάνει καθημερινά κι εγώ δεν ξέρω πόσες διαδρομές παραπάνω από το μέσο Ευρωπαίο.
"Σας χαρίζω και τ'αυθαίρετά σας, και τα χωριά σας!" έλεγε με το χαρακτηριστικό του τρόπο ο γνωστός ηθοποιός εκφράζοντας το αυτονόητο για κάποιους από εμάς: Σε μία πόλη χωρίς υποδομές, τι να το κάνεις το σούπερ-ντούπερ σπίτι;! Λες και το σπίτι μπορεί να αυτονομηθεί σε σχέση με το περιβάλλον, λες κι αν ξοδέψεις ένα σωρό λεφτά για το σπίτι αυτομάτως θα έχεις πεζοδρόμια για να βαδίσεις και δρόμους χωρίς λακούβες ή οι αυθαιρεσίες του γείτονα απέναντι θα εξαφανισθούν ως δια μαγείας.
"Σκαρφαλώνουν τα σπίτια στους λόφους για να έχουν ... θέα! Ποιά θέα; Την τσιμεντούπολη;!" αναρωτιέται εύλογα ο Τζούμας για να καυτηριάσει στη συνέχεια τη ματαιοδοξία κάποιων ταλαίπωρων που νομίζουν ότι μπορούν να μετατρέψουν το διαμέρισμά τους σε μεζονέτα Εκάλης και βάλε: "Εδώ και μήνες επισκευάζουν το διαμέρισμα του πέμπτου ορόφου. Μπάπα - μπούπα, γκρεμίζουν τοίχους, δώστου επισκευές που τελειωμό δεν έχουν. Διαμέρισμα είναι,επιτέλους! Σε τι νομίζουν ότι μπορούν να το μετατρέψουν!;"