Greek, for ever freak!

Το περασμένο Σάββατο, όταν συγκρούστηκαν διάφορες ομαδούλες στο κέντρο της Αθήνας, έτυχε να είμαι στην πλατεία Κολωνακίου.
Είδα λοιπόν ένα εξαχρειωμένο 'ταρίφα' να βρίζει ένα νεαρό αστυνομικό επειδή ο τελευταίος ειχε το ... θράσος να υπακούσει άνωθεν εντολές και να ανακόψει την κίνηση προς τη Βασιλίσσης Σοφίας κλείνοντας την οδό Κουμπάρη.
- "Βλάκα! Παλιοχωριάταρε!" ωρυόταν ο ταξιτζής, ο οποίος προφανώς θεωρούσε εαυτόν μη βλάκα και μη χωριάτη... (εδώ ταιριάζει το "καλό, εεεεε;!")
Ο αστυνομικός είτε λόγω του νεαρού της ηλικίας είτε λόγω της ηττοπάθειας που έχει καλλιεργηθεί στους ένστολους από την ιεραρχία, αντί να τον συλλάβει επί τόπου (απείθια, εξύβριση κοκ), έσκυψε το κεφάλι αφήνοντας το κίτρινο βδέλυγμα να φύγει βλαστημώντας ... Μου ανέβηκε το αίμα στο κεφάλι. Ακόμα και εκπρόσωπος της πλέον αντιπαθητικής επαγγελματικής τάξης -όπου με το ζόρι ποσοστό 10 -άντε το πολύ 15 % - τιμά το μεροκάματό του επιδεικνύοντας ευπρέπεια και αποτελεσματικότητα-, μπορεί να περιφρονεί την έννομη τάξη έτσι, επειδή η καφρίλα του δε του επιτρέπει να πράξει το στοιχειώδες προαπαιτούμενο για μία συντεταγμένη κοινωνία: Να συμμορφωθεί με το νόμο.

Από που να το πιάσεις το θέμα στην κωλοχώρα αυτή; Δείτε τι έγινε με το κάπνισμα. Αντί να προχωρά η απαγόρευση του καπνίσματος, καταστρατηγούνται ακόμη και αυτά τα δειλά μέτρα που είχαν ληφθεί: Σε πολλά κέντρα ούτε καν προσχηματικά δεν υπάρχουν πια χώροι μη καπνιστών. Οταν στην -θερμόαιμη- Ιταλία έχουν απαγορεύσει το κάπνισμα και στους ανοιχτούς χώρους ενώ ακόμη κι ο παράδεισος των καπνιστών, η Γαλλία, ανακοίνωσε αυστηρότερα μέτρα από το Μάρτιο και μετά...(http://www.nonsmokersclub.com/content/view/157/2/)
Σκεφτείτε ότι στη βαλκανική Βουλγαρία απαγορεύεται το κάπνισμα ακόμη και μέσα σε ...προποτζίδικα, όπως με πληροφόρησε γνωστός άρτι αφιχθείς από τη γείτονα, που έκπληκτος είδε τον ιδιοκτήτη του πρακτορείου να τον καλεί να βγει έξω επειδή άναψε τσιγάρο.

Κι έρχεται και το πρωτοσέλιδο της "Καθημερινής" που μας πληροφορεί ότι:
"Στα Τίρανα όμως ο δήμαρχός τους Εντι Ράμα τόλμησε όχι μόνο να γκρεμίσει αυθαίρετα σπίτια και κακόγουστες πολυκατοικίες, αλλά να επανασχεδιάσει την πρωτεύουσα της Αλβανίας πάνω στα νέα ευρωπαϊκά πρότυπα... κατεδάφισε δύο χιλιάδες αυθαίρετα κτίσματα δίνοντας στην πόλη, φως, χρώμα, τεράστια πάρκα και ελεύθερους καταπράσινους χώρους κατά μήκος του ποταμού Λάνα που διασχίζει το κέντρο της"
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_world_100011_02/02/2008_257879

Είναι να μη σου 'τη δίνει', γαμώ το κέρατό μου;!

Πάτησα έναν πεζό, πειράζει;

Θα το ... ρίξω το επίπεδο, σας προειδοποιώ, αλλά δεν πάει άλλο: Ρε παιδιά, από τους κουτσαβάκηδες-επιβήτορες-αλήτες κ.ο.κ. της ασφάλτου, ποιος θα μας σώσει;
Τα τελευταία δύο χρόνια διαπιστώνω έντρομη ότι η κατάσταση στους δρόμους έχει εκτραχυνθεί όχι μόνο εξαιτίας του υπερβολικά μεγάλου αριθμού αυτοκινήτων αλλά κυρίως εξαιτίας του δολοφονικού τρόπου οδήγησης μιας μεγάλης μερίδας οδηγών-κάφρων ή οδηγών-ούφο.
Η τελευταία κατηγορία μπορεί κάποια στιγμή να προκαλέσει μέχρι και συναισθήματα συμπάθειας ή έστω μέτριας αντιπάθειας ("ε τον καημένο, τι φταίει που ξεκλήρισε ένα σόι ολόκληρο στο πολυμορφικό, αφού είναι γκαβούλιακας", "έλα μωρέ, μη συνερίζεσαι το μαθουσάλα, λογικό είναι να περάσει με κόκκινο, στην ηλικία του δεν έχει και πολύ χρόνο στη διάθεσή του!", "Γυναίκα είναι, το αφύσικο θα ήταν να ΜΗΝ βάφεται στο καθρεφτάκι!")
Αν θέλετε, ο νομικός χαρακτηρισμός που προσιδιάζει στα τροχαία ατοπήματα της κατηγορίας των οδηγών-ούφο είναι εκείνος της αμέλειας (από βαρεία έως ελαφρά).
Αντιθέτως η συμπεριφορά των οδηγών-κάφρων εμπεριέχει κάποια μορφή δόλου ("γνωρίζω ότι θα προκαλέσω ατύχημα αλλά στα παπάρια μου" ή, στην καλύτερη περίπτωση, "γνωρίζω ότι υπάρχει ενδεχόμενο ατυχήματος αλλά ελπίζω ότι θα το αποφύγω επειδή είμαι οδηγάρα!")
Σε τι να πρωτοαναφερθεί κανείς; Στα "φτιαγμένα" που τα οδηγούν διψασμένοι για αίμα φυγόδικοι και παρανοϊκοί λιγδιάρηδες ή στα αυτοκίνητα τύπου "κοίτα τι μεγάλο που το έχω!" ...
Ο Κ.Καββαθάς έχει εύστοχα αποτυπώσει στα άρθρα του την τραγωδία που συντελείται καθημερινά στους ελληνικούς δρόμους με θλιβερούς πρωταγωνιστές διάφορους συμπλεγματικούς καθώς και την ιδιότυπη σχέση του Ελληνα με το αυτοκίνητο (www.kavvathas.gr). Παραθέτω ένα απόσπασμα:

Αυτό που με κάνει να φέρνω στο νου το «είπανε της γριάς να... κι αυτή το...» είναι το γεγονός ότι η Ελλάδα γέμισε τεράστια, ενεργοβόρα, ανασφαλή (λόγω βάρους και, στις περισσότερες περιπτώσεις, κακών αναρτήσεων) αυτοκίνητα, τα οποία οδηγούν άνθρωποι που στην πλειονότητά τους δεν υπολογίζουν κανέναν και τίποτα. Η δουλειά μου μου επιβάλλει να οδηγώ ΟΛΑ τα αυτοκίνητα που παίρνουμε στους 4Τ. Κάθε μέρα κι ένα διαφορετικό μοντέλο. Αυτό μου επιτρέπει να παρατηρώ τις συμπεριφορές των οδηγών. Με το Panda, με αντιμετώπιζαν σαν κατώτερη μορφή ζωής. Με την BMW 645CSi, ήρθαν τα πάνω, κάτω. Ο δρόμος άνοιξε σαν τη θάλασσα στη γνωστή παραβολή της Παλαιάς Διαθήκης και μόνο ένα «φτιαγμένο» Civic ξεπέρασε τα 240 χ.α.ώ. για να «μου δείξει». Θα μπορούσα να τον έχω «πατήσει», αλλά εκείνος πήγαινε για κόντρα κι εγώ για να πετάξω αεροπλάνο, γι’ αυτό αποφάσισα ότι τον έχω χεσμένο, όπως όλα τα συμπλεγματικά άτομα που τρομοκρατούν τον κόσμο με τα συναρμολογούμενά τους. Δε θα σταματήσω να λέω ότι οι δημόσιοι δρόμοι δεν είναι πίστες και πως, αν κάποιος θέλει να βγάλει το άχτι του, τα απωθημένα του, να δείξει τι «οδηγάρα» είναι, δεν έχει παρά να πάρει αγωνιστική άδεια, να φορέσει φόρμα, μπαλακλάβα, κράνος και γάντια, και να λάβει μέρος σε αγώνες. Τα υπόλοιπα, εκτός από πολιτική αφασία και άγνοια της σωστής οδήγησης, χαρακτηρίζονται από αισθητική φανοποιού της δεκαετίας του ’60, κάτι που είναι... χειρότερο απ’ όλα τα προηγούμενα.

http://www.kavvathas.gr/show.php?cat_id=146&page_id=618