Βλέπω συχνά πυκνά το Extreme Makeover - Home Edition, που προβάλλεται από τηλ.κανάλι. Είναι η αμερικάνικη -και προφανώς αυθεντική- εκδοχή των εκπομπών που βλέπουμε εδώ στην Ελλάδα και οι οποίες πραγματοποιούν δωρεάν παρεμβάσεις σε σπίτια τυχερών τηλεθεατών. Τα μεγέθη στην αμερικάνικη σειρά είναι ασύλληπτα. Στο επεισόδιο που είδα τελευταία μια οικογένεια αφροαμερικανών απέκτησε ένα σπίτι ... 500 τ.μ. κάπου στην αμερικάνικη επαρχία. Το σπίτι διέθετε και στούντιο ηχογραφήσεων για να διασκεδάζουν τα νεαρά μέλη της οικογένειας, η κρεβατοκάμαρα των γονιών ήταν ουσιαστικά ένα διαμέρισμα μέσα στο αχανές σπίτι, το τζάκι ήταν μνημειώδες... Η εκπομπή είχε ανοίξει στην οικογένεια κι έναν λογαριασμό 100.000 δολαρίων που προορίζονταν για τη συντήρηση του σπιτιού. Η οικογένεια έκλαιγε από συγκίνηση...
Κακά τα ψέματα, 100.000 δολάρια για τη συντήρηση 500 τ.μ. δεν είναι πολλά. Όταν μάλιστα η οικογένεια είναι πολυμελής και κατά συνέπεια με ένα σωρό άλλες ανάγκες, δύσκολο να πιστέψει κανείς πως το ποσό αυτό θα χρησιμοποιηθεί για το σκοπό που δόθηκε.
Το πιο πιθανό σενάριο είναι ότι η οικογένεια θα ζήσει το american dream για δύο-τρία χρόνια το πολύ και μετά, υπό το βάρος της συντήρησης, θα αναγκαστεί να πουλήσει το παλατάκι και να επιστρέψει εκεί που ανήκει: Σε κάποιο μικρομεσαίο σπιτάκι φτηνής κατασκευής. Δεν τους λένε ψέματα. Αλλά δεν τους λένε όλη την αλήθεια. Ότι τα μεταξωτά βρακιά, θέλουν κι επιδέξιους...ξέρετε τι.
Δεν ξέρω αν αξίζει τον κόπο όλη αυτή η ανώμαλη απογείωση και προσγείωση. Σίγουρα η σειρά είναι πολύ θεαματική αλλά αν συλλογιστεί κανείς το άμεσο μέλλον των πρωταγωνιστών, κάπου το γλυκόπικρο συναίσθημα κυριαρχεί.
Για τα αχόρταγα μάτια των τηλεθεατών θυσιάζεται η μακροβιότερη και ρεαλιστική λύση -μία κατοικία στα μέτρα τους- και επιλέγεται το εξωφρενικό, το άπιαστο, εκείνο που θα κάνει όλους να ξεφωνίζουν υστερικά από χαρά. Η υστερία πουλάει πολύ περισσότερο από ένα αξιοπρεπές χαμόγελο. This is show bussiness, baby!
Κακά τα ψέματα, 100.000 δολάρια για τη συντήρηση 500 τ.μ. δεν είναι πολλά. Όταν μάλιστα η οικογένεια είναι πολυμελής και κατά συνέπεια με ένα σωρό άλλες ανάγκες, δύσκολο να πιστέψει κανείς πως το ποσό αυτό θα χρησιμοποιηθεί για το σκοπό που δόθηκε.
Το πιο πιθανό σενάριο είναι ότι η οικογένεια θα ζήσει το american dream για δύο-τρία χρόνια το πολύ και μετά, υπό το βάρος της συντήρησης, θα αναγκαστεί να πουλήσει το παλατάκι και να επιστρέψει εκεί που ανήκει: Σε κάποιο μικρομεσαίο σπιτάκι φτηνής κατασκευής. Δεν τους λένε ψέματα. Αλλά δεν τους λένε όλη την αλήθεια. Ότι τα μεταξωτά βρακιά, θέλουν κι επιδέξιους...ξέρετε τι.
Δεν ξέρω αν αξίζει τον κόπο όλη αυτή η ανώμαλη απογείωση και προσγείωση. Σίγουρα η σειρά είναι πολύ θεαματική αλλά αν συλλογιστεί κανείς το άμεσο μέλλον των πρωταγωνιστών, κάπου το γλυκόπικρο συναίσθημα κυριαρχεί.
Για τα αχόρταγα μάτια των τηλεθεατών θυσιάζεται η μακροβιότερη και ρεαλιστική λύση -μία κατοικία στα μέτρα τους- και επιλέγεται το εξωφρενικό, το άπιαστο, εκείνο που θα κάνει όλους να ξεφωνίζουν υστερικά από χαρά. Η υστερία πουλάει πολύ περισσότερο από ένα αξιοπρεπές χαμόγελο. This is show bussiness, baby!
