Μια από τα ίδια

-" Για τις εκλογές δεν έγραψες τίποτε. Ούτε και για τις φωτιές!" σχολίασε σήμερα το πρωί ένας φίλος κι αναγνώστης του παρόντος, που πλέει σε πελάγη ευτυχίας για τις επικείμενες εκλογές.

Έτσι είναι. Κα'να δυο φορές αποπειράθηκα να προσεγγίσω και τα δύο αυτά θέματα η σχετική διάθεση όμως διακόπηκε απότομα, εν τη γενέσει της θα έλεγα. Το κυρίαρχο συναίσθημα, που γεννούν και τα δύο αυτά γεγονότα συνοψίζεται στη φράση "μια από τα ίδια".

Είναι χαρακτηριστικό επίσης πως για πρώτη φορά φέτος συνέλαβα τον εαυτό μου να αδιαφορεί πλήρως για την κατακαιόμενη Αττική. Στενοχωριέσαι μία, στενοχωριέσαι δύο ε.. τα αποθέματα εξαντλούνται κάποια στιγμή. Νισάφι. Είναι σαν τους κλινικά νεκρούς. Το πνεύμα, η ψυχή, η νοητική λειτουργία έχει χαθεί, τι νόημα έχει η συντήρηση του κουφαριού; Η Ελλάδα πάει κατά διαόλου, οι πρασινάδες μας μάρανανε...Κάψτε τα. Να υπάρχει και απεικόνιση της εσωτερικής κατάστασης.

Όσο για τις εκλογές, η παρούσα κατάσταση εξαιρετικά απογοητευτική, η επερχόμενη καθόλου ελπιδοφόρα. Άσε που θα διαλυθεί κι ο ΣΥΡΙΖΑ και θα χάσουμε και την τελευταία μας ψυχαγωγία στην πολιτική σκηνή...

Έζησαν αυτοί καλύτερα (αλλά για πόσο;)

Βλέπω συχνά πυκνά το Extreme Makeover - Home Edition, που προβάλλεται από τηλ.κανάλι. Είναι η αμερικάνικη -και προφανώς αυθεντική- εκδοχή των εκπομπών που βλέπουμε εδώ στην Ελλάδα και οι οποίες πραγματοποιούν δωρεάν παρεμβάσεις σε σπίτια τυχερών τηλεθεατών. Τα μεγέθη στην αμερικάνικη σειρά είναι ασύλληπτα. Στο επεισόδιο που είδα τελευταία μια οικογένεια αφροαμερικανών απέκτησε ένα σπίτι ... 500 τ.μ. κάπου στην αμερικάνικη επαρχία. Το σπίτι διέθετε και στούντιο ηχογραφήσεων για να διασκεδάζουν τα νεαρά μέλη της οικογένειας, η κρεβατοκάμαρα των γονιών ήταν ουσιαστικά ένα διαμέρισμα μέσα στο αχανές σπίτι, το τζάκι ήταν μνημειώδες... Η εκπομπή είχε ανοίξει στην οικογένεια κι έναν λογαριασμό 100.000 δολαρίων που προορίζονταν για τη συντήρηση του σπιτιού. Η οικογένεια έκλαιγε από συγκίνηση...
Κακά τα ψέματα, 100.000 δολάρια για τη συντήρηση 500 τ.μ. δεν είναι πολλά. Όταν μάλιστα η οικογένεια είναι πολυμελής και κατά συνέπεια με ένα σωρό άλλες ανάγκες, δύσκολο να πιστέψει κανείς πως το ποσό αυτό θα χρησιμοποιηθεί για το σκοπό που δόθηκε.
Το πιο πιθανό σενάριο είναι ότι η οικογένεια θα ζήσει το american dream για δύο-τρία χρόνια το πολύ και μετά, υπό το βάρος της συντήρησης, θα αναγκαστεί να πουλήσει το παλατάκι και να επιστρέψει εκεί που ανήκει: Σε κάποιο μικρομεσαίο σπιτάκι φτηνής κατασκευής. Δεν τους λένε ψέματα. Αλλά δεν τους λένε όλη την αλήθεια. Ότι τα μεταξωτά βρακιά, θέλουν κι επιδέξιους...ξέρετε τι.
Δεν ξέρω αν αξίζει τον κόπο όλη αυτή η ανώμαλη απογείωση και προσγείωση. Σίγουρα η σειρά είναι πολύ θεαματική αλλά αν συλλογιστεί κανείς το άμεσο μέλλον των πρωταγωνιστών, κάπου το γλυκόπικρο συναίσθημα κυριαρχεί.
Για τα αχόρταγα μάτια των τηλεθεατών θυσιάζεται η μακροβιότερη και ρεαλιστική λύση -μία κατοικία στα μέτρα τους- και επιλέγεται το εξωφρενικό, το άπιαστο, εκείνο που θα κάνει όλους να ξεφωνίζουν υστερικά από χαρά. Η υστερία πουλάει πολύ περισσότερο από ένα αξιοπρεπές χαμόγελο. This is show bussiness, baby!

Ελληνική τιβί

Ήταν τόσο χοντροκομένο που σε παρακινούσε να το παρακολουθήσεις. Για το χθεσινό επεισόδιο σειράς του Αlpha ο λόγος, το οποίο είχε το ... πρωτότυπο θέμα του έρωτα μιας 44χρονης με τον εικοσιπεντάχρονο γιο της κολλητής της φίλης. Σκεφθείτε ένα 'παπακαλιάτειο' σίριαλ προ ετών, προσθέστε τους πιο κοινότοπους διαλόγους που μπορείτε να φανταστείτε, θυμηθείτε τα σκηνοθετικά τερτίπια της δεκαετίας '70, και ιδού ... "μία βλακεία και μισή", για να χρησιμοποιήσω τη διαχρονική παιδική έκφραση, με την οποία εκφράζει την απαξίωσή της η ... 16χρονη φιλενάδα ενός σαραντάρη γνωστού μου (αυτός θέτει υποψηφιότητα για ήρωας άλλου post).

Εκείνος την αγγίζει κάτω από το τραπέζι. Εκείνη, πάλι, με μισάνοιχτο το στόμα, τρέμει. Εκείνος εμφανίζεται μπροστά της πάντα ημίγυμνος -φυσικά οι κοιλιακοί 'φέτες'- και πάντα στην κατάλληλη χρονική στιγμή για να την ξεμοναχιάσει. Εκείνη σκέφτεται φωναχτά: "Αχ, δε πρέπει να τον σκέφτομαι!" . Μόνο να τρέχουν στη βρεγμένη άμμο δεν τους είδαμε.Το τέλος είναι δραματικό. Εκείνος σκοτώνεται. Εκείνη πηγαίνει στο Λονδίνο, όπου ήθελαν να ζήσουν μαζί...

Αφού τελείωσε η παπαριά, αντιλήφθηκα ότι επρόκειτο για τη δραματοποίηση ιστορίας τηλεθεάτριας... Πριν από καιρό, αν θυμάμαι καλά, ο σταθμός είχε παροτρύνει το κοινό να γράψουν τη δική τους ιστορία αγάπης. Όποια κρινόταν αξιόλογη θα είχε την τιμή να παιχτεί στο γυαλί. Εστίασαν στις "πονεμένες καρδιές", δηλαδή, για να εξασφαλίσουν τζάμπα σενάρια. Αφού λοιπόν αυτή η απίστευτα κοινότοπη "πατάτα" αξιολογήθηκε ως άξια προβολής, φαντασθείτε τι άλλο έχουν να δουν τα μάτια μας. Ωραία. Μετά από το ένθετο της Ρούλας Βροχοπούλου στην εκπομπή του Μικρούτσικο, στο ίδιο κανάλι τα σαββατοκύριακα, τώρα θα παρακολουθώ και τις κλιμακτηριακές ιστοριούλες της Δευτέρας. Αδειάζει το μυαλό. Τύφλα να 'χει το "προζακ"!