28 εκατομμύρια δολλάρια κι ένα δεντράκι

Στο ραδιόφωνο, ο δημοσιογράφος ασχολούνταν με το γνωστό θέμα SIEMENS . Εκτός από τα πολυτελή ακίνητα που ο φυγόδικος Καραβέλας είχε αγοράσει στην Ουρουγουάη, δεν είχα γνώση άλλων στοιχείων της υπόθεσης. Ακούγοντας λοιπόν την εκπομπή, καθοδόν προς τη δουλειά, έμαθα ότι ο γενικός εισαγγελέας της λατινοαμερικανικής χώρας, επιδεικνύοντας καλά αντανακλαστικά, ενημέρωσε την αρμόδια ελληνική αρχή, ότι ένα μεγάλο ποσό είχε εισαχθεί στη χώρα από Ελληνα υπήκοο. Το ποσό ανήρχετο σε ... 28 εκατομμύρια δολλάρια! Άκουσα καλά;! ΕΙΚΟΣΙ ΟΚΤΩ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΔΟΛΛΑΡΙΑ;!!!;;;;!!!!
Εμεινα με ανοιχτό το στόμα...
Το έκλεισα όταν διαπίστωσα ότι ένα φορτηγό με πορτοκάλια είχε σταθμεύσει στη δεξιά λωρίδα της οδού Βεϊκου. Επάνω στη λωρίδα... Με άνεση. Και για κάποιο λόγο εκείνη τη στιγμή θυμήθηκα μια άλλη σκηνή που διαδραματίστηκε το πρωί στη γειτονιά μου στο κέντρο της Αθήνας, όπου ένας μεσόκοπος γενειοφόρος κύριος διαμαρτυρήθηκε στον οδηγό μπουλντόζας επειδή την είχε σταθμεύσει σχεδόν επάνω σε ένα από τα ελάχιστα δέντρα της περιοχής. "Τι σου φταίει, ρε μάστορα, το δεντράκι;"...
Θλίψη... Τα λαμόγια να διαφεύγουν πάμπλουτα σε εξωτικές χώρες και ο φουκαράς μικρομεσαίος να παλεύει για να διασφαλίσει ένα δεντράκι. Την ανάσα του.

Σχόλιο

Περί τους 2.000 πολίτες της Σρι Λάνκα σκοτώθηκαν μέσα σε δύο ημέρες εξαιτίας του εμφυλίου μεταξύ κυβερνητικών δυνάμεων και ανταρτών Ταμίλ.
Στην Ελλάδα, 1.600 πεζοί παρασύρθηκαν σε τροχαία κατά το 2008. Κι εμείς ανησυχούμε για τη ... νέα γρίπη και καμια πενηνταριά θύματα παγκοσμίως...

Στη δημοκρατία του φόβου

"...Χωρίς παραγωγική ορμή, δίχως αποτελεσματική διοίκηση, χωρίς παιδεία, χωρίς καινοτομίες, χωρίς επιχειρηματική κουλτούρα, χωρίς λειτουργία κοινότητας, χωρίς πίστη στις δυνάμεις της, η Ελλάδα βουλιάζει αργά, τελετουργικά, αυτάρεσκα, στο τέλμα της. Στο τέλμα του εαυτού της.
Δεν μπορούμε να πούμε ακριβώς ποιές δυνάμεις κρατούν τη χώρα στο τέλμα. Είναι πολλές και διαφορετικές. Είναι οι πολιτικές δυναστείες, που έχουν ως μόνη λειτουργία την αυτοαναπαραγωγή τους εις βάρος του κοινωνικού σώματος. Είναι η διεφθαρμένη διοίκηση, απαρτιζόμενη από στελέχη με ελαστική συνείδηση και χαμηλή απόδοση. Είναι η αρπακτική ελίτ των μεγαλοεπιχειρηματιών, που πλουτίζουν από την κρατική οικονομία χωρίς να επενδύουν ούτε πολλοστημόριο των κερδών τους στην κοινωνική ανάπτυξη. Είναι η διαλυμένη εκπαίδευση, που υπονομεύει τραγικά το παρόν και το μέλλον.
Είναι εντέλει η φαλκιδευμένη, η ψεύτικη δημοκρατία της καθημερινής ζωής΄μία δημοκρατία που στηρίζεται σε οκνούς, φθονερούς, αυτάρεσκους, δειλούς πολίτες, με ολόιδιους ηγέτες. Που φοβούνται το μέλλον και αγωνιούν για το παρόν΄μα ταυτοχρόνως τρέμουν τις αλλαγές, αποφεύγουν τις καινοτομίες, μισούν τις θυσίες, δεν αναλαμβάνουν ρίσκα. Πολίτες και ηγέτες κατοπτρικά ίδιοι, χωρίς πνοή και όραμα, χωρίς πίστη και αγάπη. Μόνη αλήθεια μας, ο φόβος- να τρώει τα σωθικά και να παγώνει. Εμείς είμαστε το τέλμα"

(Σχόλιο, του ΝΙΚΟΥ Γ.ΞΥΔΑΚΗ, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 4.1.2008)